Watch your thoughts, they become words. Your words become actions. Actions become habits, habits become character. Character determines destiny!
Ek was die afgelope naweek in ’n interessante gesprek betrokke met ’n bruin vrou wie se huistaal “verjohannesburg” het.
Sy het Afrikaans grootgeword, maar in die beroep waarin sy beland het, het sy vinnig agtergekom dat haar taal as “uncool” beskou is en nou praat sy hoofsaaklik Engels.
Dit was egter vir my baie interessant tydens ons gesprek dat wanneer sy ware emosie wou uitdruk, sy oorslaan na Afrikaans.
Sy het vertel dat sy (as vervaardiger) gereeld vir ’n radio-aanbieder sal sê: “Dit was nou absolute k–k!” Nie: “That was sh–t” of “Eish!” nie.
Nee, in Afrikaans met die klem op die “k”. En dit is dalk presies dít: Jy kan nie emosie ontkoppel van ’n taal nie, in jóú taal het jy vir die eerste keer jou woede uitgedruk, jou vreugde uitgedruk, gesê: “Lief”. Met apologie aan Stef Bos en Amanda Strydom: die Taal van jou Hart.
Dit is nie vir my moeilik om Engels te praat nie, maar ek sukkel om te sê hoe ek werklik voel in enige taal anders as Afrikaans. My hart swel steeds van trots as ek Afrikaans in ’n Amerikaanse fliek hoor – al is dit die vloekwoorde.
Ek hoor my taal en ek voel dit. Ek vóél dit.
By Alcatraz het iemand my kom groet in Afrikaans. Onlosmaaklik deel van daardie paar woorde was ’n ryke geskiedenis, ’n sin van behoort, Amanda en Laurika, Anton en Sonja, Jan en Fokofpolisiekar, Dana en Daleen, Elizabeth en Ingrid, Pierre en Bakkies, Gerrie en Zola, PG en Casper, Soli en Jonathan, Shaleen en Sandra, slaphakskeentjies en koperpennies, koeksisters en melkkos?.?.?.
En ja, niemand het hierdie taal sit en uitdink nie (behalwe diegene soos Fanus). En ja, net soos bobotie het verskeie woorde in ons taal iewers anders ontstaan, maar dit ontneem steeds nie die uniekheid daarvan nie. Daarom is dit steeds nie moontlik om die frase “Die kat kruip onderdeur die tafel” in Engels te vertaal nie.
Maar, liewe leser, ek is nie ’n taalpuris nie. Vir my, net soos die oorgrote meerderheid sprekers van ’n taal, gaan dit oor gemaklikheid. En daarom bly ’n Ipod ’n Ipod, ’n Blu Ray ’n Blu Ray?.?.?. en ’n slipper ’n slipper.
Gepraat daarvan, ons het seker een van die visueelste tale. Kyk bietjie hier: “Die ou tannie loop skuifelend die karig gemeubileerde kamertjie binne, sy gaan sit moeisaam op die kant van die kateltjie en vat-vat met ’n beplooide hand aan die lappieskombers. Dit is sterk skemer.”
Sien jy haar? Natuurlik. Jy voel haar.
En hoewel ongelooflike skryfwerk al in Engels (en Frans) gepubliseer is, het ek steeds geen idee waaroor A Tale of Two Cities van Charles Dickens handel nie. Ek weet net daar is ’n koets betrokke, iewers aan die begin. Maar vra my waaroor F.A. Venter se Geknelde Land-reeks gaan, en ek sal jou kan vertel.
Wat vir my wel vreemd is, is hierdie skielike obsessiewe liefde vir die taal onder Afrikaanssprekendes. Waar was dit voorheen?
Iemand het iewers op ’n ramshoring geblaas en aangekondig die taal is onder beleg, en skielik is ons toegegooi met alles van Afrikaanse T-hemde tot splinternuwe Afrikaanse tydskrifte.
Om nie te praat van die massas agtertangse sangers van swak gehalte wat skielik in Buffalo-skoene hul verskyning gemaak het nie. Waar was dit destyds?
Waar was dit toe Punt Geselsradio, die enigste progressiewe Afrikaanse radiostasie, geknak het onder finansiële druk? Waar was die taalstryders wat gevra is om minstens net R10 te skenk? Waar was die adverteerders wat nou op groot advertensieborde buite Pretoria aankondig: “Welkom tuis. Nou kan jy weer Afrikaans praat. Dis nou Ayoba!”
As iemand wat tans in Afrikaans kommunikeer in ’n sterk Afrikaanse media-omgewing wil ek vra: Waar is die beleg? Ek sukkel om dit te identifiseer.
Soos Mondli Makhanya, redakteur van Sunday Times, in sy rubriek skryf: “Yet the perception persists among Afrikaners that their language is under siege. Some of these defenders are genuine lovers of the language, however there is a large proportion who are motivated by narrow nationalism.”
Ons dring steeds aan op voorkeurbehandeling. Ons weier steeds diep binne om die reg van ander tale te erken om gelyk met ons mee te ding.
Ek praat Afrikaans. En ja, as ek in enige stadium agterkom dat daar sprake is van ’n werklike “beleg” sal ek nie skroom om in die voorste linie ’n taalstryd te voer nie.
Maar is ’n beraad oor die toekoms van Afrikaans by universiteite nodig, soos die F.W. de Klerk-stigting beplan het?
En ja, natuurlik het jy die reg op onderrig in die taal van jou keuse, maar sal jy prakties kan meeding in jou gekose beroep as jy nie die Engelse terme ken nie?
Ons onderskat ons eie taal. Afrikaans sál oorleef solank ons ons plig besef om dit vir ons kinders te leer, maar meer as dit: om ’n liefde vir ons taal by hulle te kweek.
Dit is nie universiteite, onderwysers of Theuns Jordaan se plig nie.
Dis joune.
- Rian van Heerden, BEELD gedatteer 2010-01-30
At Boshoff
It is better to look ahead and prepare than to look back and regret. You cannot drive into your future looking into your rearview mirror!
Brian Houston
Leaders goal: To ensure your loyalty to the future we will always EXCEED your loyalty to the past! Looking forward, not back!
[Both tweeted on January 30th, 2010]
God moves in UNITY.
murphmuurprop tweet hier
A Department of Water Resource representative stop at a Free State farm and talks with the old farmer.
He tells the farmer, “I need to inspect your farm for the water allocation”.
The farmer says, “Okay, but don’t go in that filed over there”.
The government employee says, “Meneer, I have the full authority of the ANC Government with me. See this card? This card means I am allowed to go WHEREVER I WISH on any agricultural land. No questioned asked or answered. Do you understand?”
The farmer nods politely and goes about his chores. Shortly thereafter he hears loud screams and sees the government employee running for this life followed close behind by the farmer’s bull, gaining with every step.
The government employee is clearly terrified and is screaming for help, so the old farmers throws down his tools, runs to the fence and yells at the top of his lungs…
“JOU KAART, WYS HOM JOU KAART!”
Hoeveel van ons sit nou “Very Liberal” agter on political views op ons Facebook profile maar het NEE gestem op 17 Maart 1992. Ek onthou dit. Ek was 15 jaar oud en hoogs die moer in vir my Dad omdat hy FW se venture met ‘n JA begroet het. “Hoe kan jy?” het ek by myself gedink … Vandag as liberalis moet ek waak om sommer net die vinger van oordeel uit te steek. Wat de Kock hulle aangevang het is ‘n afversie, verseker. Daar is vandag nog steeds veel erger dinge aan die gang, net verbloem as ‘n drol met ‘n strik om!
- Murph R. van der Merwe, LitNet gedatteer 2010-01-11
Koos was walking through his veld one day when he spots someone
drinking water from a pond.
He shouts, “Moenie die water drink nie, dis vol skaap k*k”.
The other guy says, “I’m Australian mate, speak English!”
Koos replies, “Use both hands, you get more that way”.
- Dankie Oom Chris Wehrmann
Official Mercedes statement on Schumi’s return
‘The MERCEDES GP PETRONAS Formula One Team can confirm today that seven-times Formula One World Champion Michael Schumacher will make his racing return in 2010 with the Silver Arrows team.
‘With seven Drivers’ World Championships, 248 Grand Prix starts, 91 victories, 154 podium finishes and 68 pole positions, the 40-year old German needs no introduction following an illustrious and record-breaking Formula One career from 1991 to 2006 at the Jordan, Benetton and Ferrari teams.
‘Michael’s return to racing with MERCEDES GP PETRONAS sees his return to Mercedes-Benz Motorsport where he began his racing apprenticeship as part of the Junior Programme in 1990, racing in Group C sports cars and DTM, and sees Michael renew his partnership with Ross Brawn with whom he won all seven of his World Championships.
‘Today’s announcement confirms the MERCEDES GP PETRONAS driver line-up for the 2010 season with Michael partnering his compatriot, 24 year old Nico Rosberg, in the Silver Arrows cars.
Michael Schumacher: “MERCEDES GP PETRONAS represents a new challenge for me both in a sporting and a personal context. It is a new chapter in my racing career and I am really looking forward to working with my old friend Ross Brawn and my companions from my days with the Mercedes Junior Programme. I am convinced that together we will be involved in the fight for the Formula 1 World Championship next year and I am already looking forward to getting back onto the race track. For me, this partnership closes the circle. Mercedes supported me for so many years when I began my Formula 1 career and now I can hopefully give something back to the brand with the star.”
Nico Rosberg: “It is fantastic that Michael is returning to Formula One and will be my team-mate at MERCEDES GP PETRONAS. It’s a great challenge for me to be up against one of the best drivers of all time. I’m sure that we will form a very strong partnership as he will have lost none of his speed! It is also great news for our sport and the fans.”
Ross Brawn, Team Principal of MERCEDES GP PETRONAS: “I am delighted that we can confirm today that Michael will make his much-anticipated return to Formula One next year and drive for our MERCEDES GP PETRONAS team. As seven-time World Champion, Michael’s outstanding record in Formula One speaks for itself and I am looking forward to working with him again.
“With the completion of our driver line-up, I believe that we now have the most exciting partnership in Formula One with Michael and Nico, who provide the perfect mix of talent, experience, speed and youth. We can now turn our full attention to the preparations for the new season and everyone at MERCEDES GP PETRONAS is extremely excited about the challenge ahead. With the investment and support in our team provided by Daimler, Aabar and our new title partner Petronas, and with two such exciting drivers, we have all of the building blocks in place to have another successful season in 2010.”
Norbert Haug, Vice-President of Mercedes-Benz Motorsports: “In April 1991, when I had been in charge of the Mercedes-Benz Motorsport programme for just six months, Michael was standing beside me on the balcony one evening. Without the slightest doubt, he said in a low voice: ‘It’s about time that I got into Formula 1′. Michael had just turned 22 years of age and four months later, he made his debut at Spa in a Jordan. Mercedes-Benz helped him to this point and the rest is history: seven World Championship titles, more than any racing driver, 91 Grand Prix wins, more than any racing driver. Michael has more of everything than every other driver. As part of the Mercedes Junior Programme, Michael had raced in Group C sports cars and competed in a few DTM races. Ross Brawn, then our opponent at Jaguar, quickly realised Michael’s talent and they went on to win all seven of his Drivers’ World Championship titles together at Benetton and Ferrari. Our sporting ambition has always been that Michael should drive again where his professional career had started and Michael knew that. We often joked about it after the races and discussed the prospect seriously several times during the last 14 years in Formula 1. It didn’t happen in 1995, it didn’t happen in 1998 and it didn’t happen in 2005. I am delighted that it will now happen in 2010. I am very much looking forward to working with Michael and everybody at Mercedes-Benz and Daimler extends a very warm welcome to our ‘apprentice’ of 19 years ago. That apprentice is now the most successful racing driver of all time.”
- PlanetF1.com, dated 23/12/2009
Doctor spared 1200 lashes
Cairo – Two Egyptian doctors sentenced to prison and lashes in Saudi Arabia for illegally selling pharmaceuticals have returned home after being pardoned by the Saudi king, the state news agency reported on Friday.
The two arrived in Cairo late on Thursday, the MENA news agency said.
Their case, which came to light a year ago, had caused an uproar in Egypt.
Egyptian media and human rights groups criticised Riyadh over the case and demanded President Hosni Mubarak, who has close ties with the Saudi royal family, intervene to free the doctors.
One of the physicians, Raouf Amin el-Arabi, was accused of driving a Saudi princess “to addiction” and was initially sentenced in November 2008 to seven years in prison and 700 lashes.
Following his appeal, the Saudi judge upheld the conviction and more than doubled the penalty – to 15 years in prison and 1500 lashes.
The second doctor, Shawki Ibrahim, was sentenced to 20 years in prison and an unspecified number of lashes for selling drugs and having “illicit affairs” with his female patients.
At the height of the uproar, the Egyptian government briefly banned Egyptian physicians from working in the kingdom. It also said it favoured quiet diplomacy to resolve the matter.
The work ban was lifted after a month and following what Egypt described as assurances from the Saudi government that Egyptian doctors would get contracts guaranteeing treatment equal to that of their Saudi counterparts.
Mubarak met with King Abdullah during an unannounced tour of the Gulf earlier this week.
Saudi Arabia is home to 5.6 million foreign workers employed in sectors such as oil, business, health and engineering.
- SAPA, News24 dated 2009-12-25
Ek kan nie glo dit is al weer daardie tyd van die jaar nie – KRISMIS! Die tyd waar Mimosa Mall en die Waterfront doodtrap besig is, en dat jou beste ‘bet’ ‘n Mug & Bean koffie is, aangesien jy hom vir jouself kan skink. Die kelnerin is mos die tyd van die jaar met iemand anders se portobello mushrooms besig!
In Saudi is Kersfees taboe, nes varkvleis, alkohol, poppy seeds en Loperamide! Dit is verseker ook die tyd van die jaar waar ons die familie en vriende die meeste mis. Ek onthou jare gelede hoe ons koue opgerolde vleis, ‘n uitpakslaai, vyf-sent-poeding en ‘n reenboog jelly’s met konsensmelk onder ‘n paar songebrande sambrele as Krismis ete afgebewe het. Dit was so 80’s nes kaasdoek hemde, “leg-warmers” en Halley’s Comet. Die hele bedryf is dan afgerond met ‘n paar ‘Super 7’ aanmaak koeldranke en perske rolle wat voor die tyd op daardié selfde tafel gedroog is.
Ek onthou verder hoe ons vorige Pastoor na kersfees as die ‘Christus-fees’ verwys het. Dit is sonder twyfel ‘n meer akkurate weergawe van waaroor hierdie tyd eintlik gaan. Dit gaan nie oor die geskenke wat jy koop, met geld wat jy nie het nie, en dit alles om mense te impress waarvan jy in elk geval nie hou nie! Dit gaan oor die die EEN wat vir ons LEWE moontlik gemaak het – nie net in die hemel nie, maar ook NOU, terwyl ons ten spyte van ons verganklikheid strewe om God se DROOM oor elkeen van ons in hierdie leeftyd voluit uit te LEEF. God droom GROOT oor elkeen van ons en is nie ‘n God van tweede kanse nie, maar eerder ‘n God van nuwe beginne. Die kerk soos ons hom destyd geken het, het vergeet om so lidmate daaraan te herinner, en vandag is dit net die leë houtbanke wat ‘n paar gesange stotter. Kom by ‘n plek uit waar jy ge-challenge word, en Woord ontvang wat tot LEWE lei, nie net in jou eie lewe nie, maar ook in die lewe van jou onmiddelike wêreld [hoe sing my ore soos ek nou vir myself ook gepreek het]!
Ek dink terug oor die jaar en besef dat daar vele redes is om dankbaar te wees. Terwyl die wêreld gebrandmerk is deur ‘n sogenaamde resessie het ek net weer opnuut besef dat ‘n land, ‘n werk of self die Euro Millions nie my bron is nie – God is ons bron en hy voorsien uitbundig in al ons behoeftes. Ek het al hoeveel keer met my Pa geraas. As ek hom sou vra hoe dit gaan sê hy heel dikwels: “Ek moet net keer of dit gaan beter” of “Daar is nie ‘n fout nie, dan het ek hom!”. Hoekom wil jy keer as dit goed gaan, of waarom verwag jy die volgende fout of mislukking om die volgende draai. Ons kan soeveel negatiwiteit spreek, en moet waak daarteen. Spreuke 18: 21 sê die volgende: “The tongue has the power of life and death, and those who love it will eat its fruit” [NIV]. The Message Translation beklemtoon dit met die volgende woorde: “Words kill, words give life; they’re either poison or fruit—you choose”. Ons moet begin om opnuut vir LEWE te spreek – in ons land, ons families en vriende en natuurlik ook in ons eie lewens. “So shall My word be that goes forth out of My mouth: it shall not return to Me void [without producing any effect, useless], but it shall accomplish that which I please and purpose, and it shall prosper in the thing for which I sent it” – Isaiah 51:11 [Amplified]. Ek klink ewe skielik vir myself gevaarlik baie na ‘n tent-prediker! Ook maar reg so…
Dit was ‘n jaar vol hoogtepunte. Ek blaai deur my dagboek – ‘n warrelwind van werks- en persoonlike notas. Van waar ek aan die begin van die jaar aansoek gedoen het vir ‘n TIER 1 HSMP (as “agterdeur” vir ‘n moontlike “comeback” Londen toe), die trippie Londen toe om die Visa te aktiveer en toe ook sommer U2 op Wembley Stadion te aanskou, die familie vakansie en Bosveld trippie saam met my DAD en die Geldenhuyse, asook ons onlangse wegbreek week in Cyprus saam met vriende. Laat my tog ‘n paar oomblikke om my gedagtes rondom ons eerste restaurant in Cyprus mee te deel…
Hoog bo aan ‘n Cyprus trippie se “to do list” is twee dinge, naamlik Keo bier en ‘n Meze Platter; Maar het ons vir jou ‘n stel afgetrap met die eerste Meze wat on ge-try het? Ek dog eers die “Coral Oasis Tavern” is toe aangesien daar nie ‘n mens in die plek te siene was nie (ek weet nou hoekom). Verder moes ek geweet het het die kak gaan in kleure spat toe ‘n African Grey ons by die by die ingang begroet het. Die voël se eienaar maak toe ook korstondig sy onverwagse verskyning met ‘n moerse goeie ketting om die nek, sleg ge-permde hare en parmantige swart onderbaadjie. Hy was net te bly om customers te sien!
Die interior was angswekkend en ek besef na die tyd dat dat eintlik ‘n gesondheidsrisiko was om daar te eet. Naas Aliwal-Nooord se warm bronne, is dit net plastiek stoele in ‘n restaurant wat my enige plek se volhoubaarheid ernstig in twyfel laat trek. Ek gewaar toe ‘n hele klompie aan die anderkant van die eetsaal en raai toe ons geselskap aan om eerder maar op die pine stoele met grasagtige sitvlakke pos te vat. Die mure is ook nie oorgesien nie. Dié was self oorgetrek met pine planke, iets wat ek laas in Health & Racquet Club se sauna gesien het. Ons gaan neem egter stelling in want ons is mos hier om “local food” ‘n go te gee. Hier en daar buffer ‘n beige kussing ons sit-sensasie. Die tafeldoek was linne-agtig en nie iets wat op ‘n tafel hoort nie. Ek vermoed dit was voorheen ‘n bedspread waarvan hulle die kante opgesoom het. Moet ek noem dat die ‘fake’ rosies toe ook nie daarin kon slaag om die tafel op te kikker nie?
Met Cyprys se local wyne is daar min mee fout. Cypriots maak al vir die laaste 4,000 jaar van die edelvoggies en dis nie moeilik om agter te kom dat hulle die kuns bemeester het nie. Die Griek wat egter ons kos voorgesit het moet eerder se hand aan druiwe-trap gaan slaan. Hy het dit reg gekry om die beeld van ‘n Meze platter te skend erger as wat Lance Klusener en Allan Donald ons hoop op die 1999 Cricket World Cup semi-finaal vertroebel het. Hoe kry jy dit reg om ‘n stuk gebraaide vleis na ‘n half-ondooide stew te laat smaak? Jy bliksem die bedryf in ‘n pot kook water nadat jy dit gebraai het, ek en dink dis presies wat die kêrel gemaak het. Jy weet die kak sit wil in die blom as ‘n kalamata olive wat uit ‘n bottle uitkom na ‘n bad-spons proe! Die res van die Meze was van daar af net afdraende. Intussen het die man met die goue ketting weer van vooraf begin vuur maak en in die proses amper sy hele heenkome verbrand, ten doele om nog ‘n paar skewers op die rotisserie te plaas. Ek kan met oorgawe getuig dat dit nie vir ons was nie, en dat die groepie “blue rinses” wat later ook tussen die pine planke hulle verskyning gemaak het, nie deur daai senings sou kon kou nie. Ek vermoed hy vries alles wat oorbly en voer dan sy volgende customers ook van die opgekookte splinter-vleis wat hy Meze noem. Ek het gehunker na ‘n sny witbrood, Nola sandwich spread en bokkie polonie – iets wat ek onder normale omstandighede summier uit kots. Onderaan is die Coral Oasis Tavern se adres en aanwysings om ten alle koste te voorkom, dat indien jy OOIT Cyprys sou besoek, nie hierdié pampoen in die hol gerol sal word nie!
Die res van die vakansie was baie jolig en ek was aangenaam verras met hoe skoon en die land is. Ek verstaan dat ons besoek ‘out of season’ was en dat die plek in die Noordelike Halfrond se somer soos Thaba Nchu se Checkers op ou-Kersdag kan lyk. Ek het hom en jaar saam met ‘n vriend van Verkeerdevlei gevang, en was nie oortuig dat dit eers veilig is om ‘n toe 2 liter Coke te koop nie. Dit was chaos! Dit sal egter met my OK wees as ek vir my volgende vakansie ‘n paar mosaic teeltjies en ‘ruins’ mis ry. Ons was omtrent ge-cultivate.
Nou lê 2010 voor – die jaar van die Vuvuzela, die World Cup en baie blessings! Glo dit of nie, ek het ook ingeskryf vir die Two Oceans Half Marathon [Paas Saterdag, 3 April 2010]. My dierbare skoonsus se ywerigheid was aansteeklik, my New Balance 846’s is afgestof en ek is aan die hol. Ek was laas met my eerste pay check so opgewonde! My longe voel nie meer of ek Jolokia Peppers geëet het nie, en ek spoeg ook nie meer te veel bloed nie!
Ek hou julle op hoogte van verwikkelinge. Vir die wat wil, ek blog van tyd tot tyd by die volgende adres: http://murphmuurprop.wordpress.com/ [Gaan loer gerus tydig en ontydig in as jy op hoogte wil bly].
Toe ek destyds onderwyser by Heidedal was, het een van die klerlinge die volgende gesê: “Meester! Mense mik maar God skiet”. Sy het seker bedoel “Mense wik, maar God beskik”. Haar uitdrukking sê dit soveel beter. Ek, Arauna en Layla proklameer God se beste vir die komende jaar, en bid dit vir elkeen van julle toe.
Forget the former things; do not dwell on the past. See, I am doing a new thing! Now it springs up; do you not perceive it? I am making a way in the desert and streams in the wasteland | Isaiah 43:18&19.
Vertrou op die HERE met jou hele hart en steun nie op jou eie insig nie. Ken Hom in al jou weë, dan sal Hý jou paaie gelyk maak | Spreuke 3:5&6
Liefde groete
Murph
jamie ihlenfeldt
Kindly contact the owner of the work | jamie.ihlenfeldt@gmail.com [Prices are exclusive of postage and packaging]









Onlangse Kommentaar