In die eensaamheid van woorde

vind ek die teenvoeter van klanke

wat weerklank vind

in die holtes van ‘n koue kamer

Ek waardeer hom baie,

want in elke sweetdruppel wat eintlik

kristalle oor steeds nat gehuilde wange moes gewees het,

weet ek dat hy nie werk vir sy eie gewin nie

Die jaar lê op sy rug

maar weens die vloed

en die waters verspoel die brug

Jou jaar het pas begin,

koning en koningin steeds besig met die spel

en is dit nodig dat ek nou nog sit en besin?

Oor daardie brug moet ek of jy

deur te sê alles wat ons wil.

Verander denke in gesrekke,

want stilbly bly die seerste pil

Agter wie se rug

gaan die sakdoek

hierdie keer neergesit word?

Sy gooi hom neer,

jy spring op en

vang haar, maar

sal jy haar met

jou liefde omgord?

Hoeveel van hulle het al

in die middel

van die kring gesit?

Maar van al die

pyn, seerkry en lyding

sit hulle nou eers en bid

Dit wat vergestalt

word in die dooie vrou

wat loop

is ignorering

Die seerste seer

Reg voor my staan ‘n droomhuis –

effens verwaarloos, maar wie is nou perfek

Steeds droog ek nog jou trane af

Al wie dit weet is jy en ek

Gisteraand se tranedal bly my altyd by

dit is tog so onnodig dat jy weer ‘n keer moet seerkry

Dit is tog net ‘n gejaag na wind,

en jy is op hierdie oomblik die wind se kind

Fluisterend sê jy: “Ek moet jou iets vertel”

jou trane het geloop, maar jou oë het gelyk soos die vuur van die hel

Jy gaan sit toe sommer voor die deur van die saal,

maar ek was daar om jou op te tel

Terug in die gemeente waar ons ‘n lof-offer bring

my en jou gedagtes is nie daar nie, maar tog is dit ons stemme wat sing

Baie trane gaan nog vloei, maar die sakdoek is reeds deurweek,

hoe wonderlik was dit om die ring aan jou vinger te steek

Ek het alles probeer

maar niks gesê nie

Deur velde en sneeu

is ek, maar tog nog

nie gevind waarvoor

ek gesoek het nie

In die Karoo is

niks om te sien

nie, maar so baie

om te onthou

So is dit dan.

Ek sien jou nie baie

nie, maar dit voel

vir my asof ek in

Maritzburg

se botaniese tuin stap

Niks anders maak saak nie,

maar God maak vir my baie saak

Ek wens dinge wil in

grys stof indring en tog

net ‘n kwaliteitsbesluit

neem, want jy hardloop

en tog staan jy stil,

jy soek

en jy het hom nog nie

gevang nie

So dan het ek besluit om jou te vertel

alles en meer nog hoe ek oor jou voel

soos voorheen brand dit soos die vuur van die hel,

jy moet my sê, dien dit enigsins ‘n doel?

Ek is moeg vir die stadium

waar die eier geval het,

want wat maak ‘n mens

met dit wat klaar gebreek het?

Op sy twee kopkante

kan jy hom druk so

hard as wat jy wil

en hy sal nie breek nie.

Draai hom, en met

omtrent geen inspanning breek sy

Jy het dit in jou hande;

moet haar nie laat val nie,

maar wat maak ‘n mens

met dit wat klaar gebreek het?

“Maak die dame vir haarself nie onnodig moeilikheid nie?  Nie dat haar musiek enigsins my hare agteruit blaas nie, maar nogtans vind ek dit onsettend hartseer as mense met soveel potensiaal met dit so goedkoop omgaan.

Met dié uitsteek van die vinger kyk ek myself óók nie mis nie.  Sommer denkend.“  ['n Wynhuis vol potensiaal] | (kliek op die skakel)

Vandag 23 Julie 2011, 20:54 lees ek die volgende:

(Reuters) – British singer Amy Winehouse has been found dead at her home in north London, Sky News reported on Saturday.  She was 27.  [Factbox: The life and times of Amy Winehouse]

Maak nie saak hoe mens daarna kyk nie… dit bly kak sad.

Amy Jade Winehouse (14 September 1983 – 23 July 2011)

Jy bevind jouself van tyd

tot tyd in omsatndighede

wat jy gedink het dat dit

nog nooit so donker was nie

Ek wil regtig nie hê

jy moet deurmekaar wees nie

Ek haat dit. Ek was in

jou skoene – Versoek net soos jy, in elke opsig

My Gees sal in jou

midde bestendig bly

Wees nie bevrees nie

My gebroke hart

Eintlik is my gedagtes

by jou, maar daar is

iets anders wat my hart

op hierdie oomblik ook aanraak

Hy sit op die sement muurtjie

en wanneer jy dan daar verby ry

glimlag hy ‘n vals glimlag,

want sy enigste vervoermiddel is jy

Met emmers water in ‘n kruiwa

stoot sy hom langs die hoofpad.

Seker die enigste lig in

haar lewe is wanneer jy

in jou motor daar verby ry,

maar die water is kosbaar

Bless you Bud & the Builders!